สิงห์ ชนะชนม์ กล้าหาญ คมเข้ม ดุดัน นักบาสเก็ตบอล Mono Vampire

Home / Hot Guy / สิงห์ ชนะชนม์ กล้าหาญ คมเข้ม ดุดัน นักบาสเก็ตบอล Mono Vampire

หนุ่มหน้าหนวดคมเข้ม สิงห์ ชนะชนม์ ทีม Mono Vampire

mthai-10

สิงห์ – ชนะชนม์  กล้าหาญ

ทีม Mono Vampire : หมายเลข 91

อายุ 31 ปี  ส่วนสูง 188 เซนติเมตร  น้ำหนัก 86 กิโลกรัม

อาหารที่ชอบ : ส้มตำ อาหารอีสาน

สถานที่ที่ชอบ : วัด ชอบไปทำบุญ

ส่วนของร่างกายที่ชอบ : ชอบทุกส่วน

เสน่ห์ของตัวเอง : หน้าโหด หน้าเข้ม ดูดุดัน

Facebook : ชนะชนม์ คนหล่อ /   https://www.facebook.com/peehum?fref=ts

mthai-9

“ สิงห์ ชนะชนม์ กล้าหาญ ” จากจุดเริ่มต้นด้วยการชู้ตบาสกินตังค์กับเพื่อนๆในสมัยเป็นเด็ก ม.ต้น ที่ อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่น การเล่นของเขาและเพื่อนๆในวันนั้นทำให้รุ่นพี่ในโรงเรียนเห็นแววแล้วชักชวนให้มาร่วมทีมบาสเก็ตบอลด้วย แม้ว่าในตอนนั้นเขาจะยังเล่นบาสเก็ตบอลไม่เป็นด้วยซ้ำแต่ก็ตอบรับเข้าร่วมทีมและฝึกหัดกับรุ่นพี่จนสามารถตระเวนไปแข่งตามที่ต่างๆได้  และหลังจากนั้นแววของเขาก็ไปเข้าตาบุคลากรในวงการบาสเก็ตบอลทำให้เขาได้โอกาสดีๆอยู่เสมอจนสามารถก้าวไปเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลทีมชาติในที่สุด

และในตอนนี้เขาเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลอาชีพสังกัดทีมบาสเก็ตบอล Mono Vampire ซึ่งเป็น 1 ในทีมบาสเก็ตบอลของประเทศไทยที่ร่วมเข้าการแข่งขัน ABL 2015-2016 (Asean Basketball League) ที่กำลังมีการแข่งขันกันในช่วงปลายปี 2015 ถึ่งช่วงต้นปี 2016 สำหรับคนที่มีใจรักกีฬาบาสเก็ตบอลและสนใจอยากจะติดตามชมการเข้าขัน สามารถเข้าไปชมได้ที่  http://abl.mthai.com/clips/893.html 

 

2

 

จุดเริ่มต้นของการเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอล
เริ่มจากกีฬาสีในโรงเรียนตอน ม.ต้น ที่โรงเรียนบ้านไผ่ครับ แล้วก็มีไปแข่งตามงานประจำปี งานวัด หรืองานตามที่ต่างๆที่เขามีจัดแข่งขัน แล้วอาจารย์ฉัตรชัย ทิมจะโป๊ะ เห็นแววก็เลยชวนไปอยู่ด้วย ผมก็ไปอยู่กับท่าน ก็เข้าเรียน ม.4 ที่ รร.แก่นนคร แล้วก็ได้ไปแข่งกีฬาแห่งชาติ กีฬาเยาวชนแห่งชาติ กีฬานักเรียน ต่อจากนั้นก็มีแมวมองจากกรุงเทพฯ ติดต่อผ่านอาจารย์ฉัตรชัยให้มาอยู่กรุงเทพฯ ก็มาเรียน ม.ปลาย ที่ รร.ศรีวิกรม์ (เริ่มเรียน ม.4 ใหม่)  ป.ตรี – ป.โท เรียนที่ คณะพลศึกษา มศว. อยู่กับอาจารย์ธงชาติ พู่เจริญ  ผมเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ ตอนอายุ 16 – 17 ปี ก็เล่นบาสเก็ตบอลมาเรื่อยจนถึงทุกวันนี้

ตอนที่เรียนจบ ต้องเลือกแล้วว่าจะทำงานประจำหรือเป็นนักกีฬา
ใช่ครับ สมัยนั้นบาสเก็ตบอลลีกอาชีพก็ยังไม่มี  เงินเดือนนักกีฬาบาสเก็ตบอลสโมสรตอนนั้นก็ยังน้อยมากไม่เพียงพอต่อการเลี้ยงชีพ  ก็คิดกับตัวเองว่าจะเอายังไงดี  ตอนนั้นผมก็เป็นเทรนเนอร์อยู่ที่แคลิฟอร์เนียฟิตเนสด้วย  แล้วบังเอิญว่ามีจุดเปลี่ยนก็คือ เฮียจอห์นนี่ เข้ามาเป็นนายกสมาคมบาสเก็ตบอลแล้วทำให้มีลีกอาชีพเกิดขึ้น  จากนั้นก็มีการซื้อตัวนักกีฬาทำให้รายได้ของนักกีฬาบาสเก็ตบอลเพิ่มขึ้น  เราก็สามารถเลี้ยงชีพได้ ก็ตัดสินใจว่าจะเล่นบาส  แต่ช่วงนั้นผมก็ยังไปทำงานเทรนเนอร์ที่ฟิตเนสบ้าง

 

mthai-15

 

ความภูมิใจในการเป็นนักบาสเก็ตบอล
ภูมิใจที่ตัวเองมาถึงจุดนี้ได้  เป้าหมายสูงสุดของนักกีฬาคือธงที่อยู่หน้าอกของตัวเอง ถึงแม้ค่าตอบแทนจะไม่ได้เยอะแต่เราได้ความภูมิใจครับ

วางแผนอนาคตของตัวเอง
ผมจะอยู่ในลีกอาชีพให้ยาวที่สุดเท่าที่ร่างกายจะไหวครับ  ผมก็รักษาสภาพร่างกายด้วยการเล่นเวท กินอาหารเสิรม จากที่เคยรับเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสก็ไม่ทำแล้ว มุ่งมากีฬาอาชีพทุ่มให้กับบาสเก็ตบอลอย่างเดียวเลย

ใน สนามแข่ง & สนามรัก คะแนนเต็ม10 ให้ตัวเองเท่าไหร่
สนามแข่งถ้าเรื่องใจผมให้เต็ม10 ทุกครั้ง เต็มที่ทุกครั้ง แต่เรื่องร่างกายในแต่ละครั้งที่ไปแข่งก็อาจจะไม่เท่ากัน  สนามรักก็เต็ม10 เพราะผมเป็นคนรักครอบครัว

 

5

 


Men.MThai ขอบคุณรูปภาพบางส่วนจาก : https://www.facebook.com/monovampirebasketball/?fref=nf
รูปภาพ : CoViNus
คลิปวิดีโอ : VDO Production Team