แบงค์ ชัยชาญ เลิศนิมมานนรดี ROCKTOGRAPHER

Home / Alure, Alure Style, In focus / แบงค์ ชัยชาญ เลิศนิมมานนรดี ROCKTOGRAPHER

แบงค์ ชัยชาญ เลิศนิมมานนรดี ROCKTOGRAPHER

เป็นเวลาต่อเนื่องกว่า 10 ปีที่ชายคนหนึ่งได้บันทึกภาพศิลปินแถวหน้าของเมืองไทยได้อย่างเข้าถึงอารมณ์และความเคลื่อนไหวที่พุ่งออกมาจากภาพ ตอนนี้เขาพร้อมแล้วที่จะเผยเรื่องราวความเป็นมาและแรงบันดาลใจในการสร้างงาน จนลายเซ็นชัดเจนกลั่นออกมาเป็น Rockumentary คำที่บ่งบอกความเป็นตัวตนของ แบงค์ ชัยชาญ เลิศนิมมานนรดี ได้ตรงที่สุดและเป็นชื่อเดียวกับการแสดงงานเดี่ยวครั้งแรกในชีวิตของเขาที่ได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม

แบงค์ ชัยชาญ เลิศนิมมานนรดี ROCKTOGRAPHER

ROCKTOGRAPHER 21

จุดเริ่มต้นในการถ่ายภาพ
ย้อนกลับไปเมื่อประมาณเกือบสิบปีที่แล้ว ตอนนั้นค่อนข้างเกเร จำได้ว่าชอบดูหนังเลยเลือกเรียนนิเทศศาสตร์พอได้เรียนจริงมันมีวิชาที่ผมทำได้ดีที่สุดคือถ่ายรูป แล้วก็สิ่งที่ทำให้ผมรู้ตัวว่าชอบถ่ายรูปคือตอนอาจารย์สั่งงานซึ่งเราสามารถออกไปถ่ายได้ 4-5 วันติดโดยไม่เบื่อเลย ยิ่งตอนอยู่ในห้องมืดล้างอัดฟิล์มตั้งแต่เช้ายันมืดค่ำมันมีความสุขมาก ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นในการถ่ายภาพจริงจัง

หลังจากนั้นได้มีโอกาสไปฝึกงานกับ OK Magazine เป็นช่วงเรียนรู้การทำงานซึ่งตอนนั้นเราไม่รู้หรอกว่าชอบถ่ายอะไร ช่วงแรกโดนติโดนว่าตลอดเราก็สั่งสมประสบการณ์มาเรื่อยๆ จุดเปลี่ยนมันเกิดตอนที่เวลาผมมองงานมันรู้สึกเหมือนๆ กันหมดเลย ด้วยความที่เราชอบฟังเพลงเวลามีคอนเสิร์ตก็จะขอบัตรจากพี่ๆ เข้าไปดูไปสร้างงานจากตรงนั้น

ROCKTOGRAPHER 14

ตอนฝึกงานจนใกล้จบ งานสุดท้ายเราได้ถ่ายพี่โอ๋ ฟูตองและได้คุยว่าอยากถ่ายอพาทเม้นต์คุณป้าเป็นวงที่เราฟังเพลงแล้วรู้สึกชอบ อยากถ่ายเป็น Documentary ซึ่งตอนนั้นเราก็ยังไม่รู้นะว่าการถ่ายภาพแนวนี้คืออะไร ก็บอกพี่ตุลไปตรงๆ ว่าอยากถ่ายวง ถ่ายอพาทเม้นต์คุณป้าเป็น Documentary นั่นคือโอกาสแรก งานนั้นเป็นคอนเสิร์ตในงานของพี่สุกี้ (กมล สุโกศล แคลป) จบงานนั้นปรากฎว่าเค้าชอบถือว่าเป็นใบเบิกทางให้ผมได้ไปต่อ

ROCKTOGRAPHER 7

โอกาสที่สองที่เข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว
งานที่สองเป็นงานพันธุ์หมาบ้าที่คอสมิกคาเฟ่ เผอิญได้เจอพี่อ้ายซึ่งเป็นเพื่อนพี่ปู พงสิทธิ์ คัมภีร์ ก็ถามเราว่าอยากถ่ายพี่ปูหรือเปล่าซึ่งตอนนั้นเรายังเด็กรู้สึกว่าชื่อพงสิทธิ์ คัมภีร์ไม่ได้ทำให้เราตื่นเต้นอะไรมากมายนัก คือเราเคยได้ยินเพลงเขาแต่ไม่เคยฟังเขาเล่นสดๆ แต่พอได้ไปถ่ายจริงซึ่งจำได้แม่นเลยว่าเป็นงานวัดในซอยนวลจันทร์ เราได้เห็นแฟนเพลงพันธ์ุแท้ที่อินกับเพลงพี่ปูมาก เป็นความบ้าคลั่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตเป็นการแสดงที่มีพลังมากๆ ประทับใจมาก

นิยามของคำว่า Rockumentary
คำว่า rock คือตัวผม ทุกรูปที่ออกมามันมีความจริง ความดิบ ไม่มีการเซ็ตปรุงแต่งอะไรทั้งนั้น ผมไม่รู้ว่าในสิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้มันจะมีมูลค่ามากขนาดไหนในอนาคต แต่สุดท้ายแล้ว ณ ปัจจุบันมันมีคุณค่ากับผมแน่นอน

สิ่งที่ท้าทายที่สุดในการทำงานแนวนี้
ช่วงแรกสิ่งที่ยากที่สุดคือตอนที่เราเข้าไปขอโอกาสกับศิลปิน ผมว่าตรงนี้ยากสุด แต่ตอนนี้สำหรับผมไม่ยากแล้วเพราะเรารู้จักคนเยอะขึ้นตามระยะเวลาที่ทำงานมาหลายปี

ROCKTOGRAPHER 10

ลายเซ็นในงานของคุณคืออะไร
รูปมันจริงไม่มีเซ็ตแบบแฟชั่น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ณ ตอนนั้น เป็นโมเม้นท์ที่ศิลปินยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ ไม่มีเรียกให้โพสหรือหันมาเด็ดขาด เรียกว่าเป็นการตามสแนปโดยใช้ศิลปินเป็นซับเจคดีกว่า

ต้องทำการบ้านมาก่อนถ่ายจริงหรือเปล่า
ตัวเราเองไม่สามารถรู้ได้ว่าตอนหน้างานจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น บางวันเล่นมันส์ บางวันเล่นไม่มันส์ บางวันคนน้อยมันเป็นปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ สิ่งที่ต้องทำการบ้านคือต้องรู้ว่าศิลปินคนนั้นมีท่าทางเป็นยังไง บุคลิกบนเวทีเป็นแบบไหน แต่ถ้าถามว่าถ่ายออกมาได้ 100% อย่างที่คิดไหมคงเป็นไปไม่ได้ แน่นอนครับศิลปินที่ผมเลือกคือเป็นแฟนเพลงเขาอยู่แล้ว ผมรู้ว่าเพลงหรือสไตล์จะเป็นแบบไหน

เรฟเฟอร์เรนซ์สำคัญกับคุณขนาดไหน
บอกตามตรงว่าผมดูเรฟเฟอร์เรนซ์น้อยมาก ด้วยความที่เมื่อก่อนเป็นเด็กอวดเก่ง ซึ่งผมว่ามันโคตรดีเลยนะเพราะมันทำให้เราไม่รู้สึกกลัวอยากทำอะไรก็ทำ แต่ถ้าไปดูเรฟเฟอร์เรนซ์แล้วเราจะรู้สึกเกร็งเพราะแบบไหนๆ ก็ถ่ายไปหมดแล้ว สู้ลงมือถ่ายตามสัญชาติญาณตัวเองไปเลยดีกว่า

ศิลปินที่ประทับใจเป็นพิเศษ
ที่จริงประทับใจหมด แต่ถ้าเป็นพิเศษคงเป็นพี่ปู พงสิทธิ์ เพราะเราเห็นมาหมดไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตใหญ่ โรงเบียร์ ร้านหมูกะทะ งานกาชาดจนไปถึงงานวัด ทุกที่คนเต็มหมดแล้วการแสดงบนเวทีนี่สุดยอดจริงๆ ถือว่าเป็นอีกหนึ่งศิลปินที่ประทับใจไม่ลืม

อยากลั่นชัตเตอร์ถ่ายศิลปินคนไหนอีกมั้ย
คงเป็นพี่ฮิวโก้ (จุลจักร จักรพงษ์) แล้วเขาก็รับรู้แล้วล่ะกับสิ่งที่เราต้องการ แต่ยังไงเราก็รู้สึกเกร็งอยู่ดี เพราะด้วยบุคลิกและยศศักดิ์เป็นถึงเจ้าชายเลยนะ

ROCKTOGRAPHER 16

ดูคุณสนิทกับเป้ อารักษ์เป็นพิเศษ
เป้เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยประถม สำหรับคนอื่นผมไม่รู้ว่าคิดยังไงกับเขานะ แต่สำหรับผมผลงานของเขาจริง มีความกล้าที่จะนำเสนอ อาจเพราะผมฟังเพลงจากเนื้อเพลงที่เขาสื่อออกมามากกว่าภาพลักษณ์ภายนอกของเขา อัลบั้มแรกที่ผมถ่ายปกให้เขาสำหรับผมถือว่าเป็นมาสเตอร์พีซ อันนี้แหละคือตัวตนที่แท้จริงของผมและมันสามารถไปต่อในวงการนี้ได้

คอนเซ็ปต์ในการถ่ายเป้ อารักษ์ในตอนนั้น
ที่คุยกับทางค่ายไว้คืออยากได้อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เป้ในลุคซูเปอร์สตาร์ที่หญิงกรี้ด อยากได้ลุคที่เป็นนักดนตรีจริงๆ ถ้าเห็นจากรูปจะรู้สึกได้เลยว่ามันดิบมาก ไม่มีการเซ็ตอะไรเลย เดินถือกีต้าร์แล้วมายืนเล่นข้างถนน

ROCKTOGRAPHER 17

รูปเป้ที่ยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ ถือว่าเป็นไฮไลต์ในงานแสดงเดี่ยว Rockumentary ของคุณ
ภาพนี้ได้ตอนไปเที่ยวฮอกไกโดกันครับ รูปนี้ค่อนข้างเป็นเฟิร์สอิมเพรสชั่นสำหรับผม และด้วยความโชคดีคือไปตอนแรกทางไกด์บอกว่าหิมะจะไม่ตกแต่พอเราไปถึงมันตกพอดีเลยได้รูปกลับมาอย่างที่เห็น

ROCKTOGRAPHER 8

เทคนิคเฉพาะตัวของคุณ
ไม่มีครับ ถ้าดูจากงานจริงๆ จะเห็นว่าเป็นแนวสแนปช็อต ส่วนสิ่งที่ทำให้อารมณ์ในภาพพุ่งออกมาน่าจะเป็นการที่ผมโตไปกับศิลปินมากกว่า แล้วด้วยมุมภาพของผมมันเป็นมุมที่คนไม่ค่อยถ่ายกัน แต่ผมเห็นความเท่ในขณะที่พวกเขากำลังจะทำอะไรสักอย่างแต่เราจะไม่บอกศิลปิน ถ้าเราบอกภาพจะไม่ออกมาเป็นอย่างที่เราตั้งใจเอาไว้ ผมเชื่อว่ารูปที่สวยที่สุดคือรูปที่ธรรมชาติที่สุด

สิ่งที่คนภายนอกไม่ค่อยรู้กับการถ่ายภาพแนวนี้
ผมว่าการถ่ายภาพแนวนี้ยังใหม่สำหรับคนไทยแต่เมืองนอกทำกันมานานแล้ว ต้องบอกก่อนเลยว่าที่ผมมาทำตรงนี้มาจากชอบฟังเพลงผลงานของศิลปินเหล่านี้ ทำให้ผมรู้สึกมีพลังในการใช้ชีวิต ผมจึงอยากทำให้มันมีคุณค่าสำหรับอนาคต เหมือนเก็บสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันไว้ให้คนในอนาคตได้ดูได้ซึมซับบางอย่างในงานของเรา

ROCKTOGRAPHER 18

พูดถึง Rockumentary งานแสดงเดี่ยวครั้งแรกขอคุณ
มันคงถึงเวลาแล้วจากการสั่งสมประสบการณ์มา 9 ปี คิดว่าเราทำมาขนาดนี้แล้วไม่ปล่อยออกสู่สายตาคนทั่วไปก็จะกลายเป็นเราคนเดียวที่เห็นผลงานเหล่านี้ ผมอยากปลดปล่อยตัวเอง อย่างน้อยก็อยากรู้ว่าคนที่มาเสพผลงานของเราเขามีความรู้สึกยังไงบ้าง

ผลตอบรับของงานนี้เป็นยังไงบ้าง
ดีมากครับเพราะบางคนเราไม่รู้จักกันเลย มีบางคนพูดขึ้นมาว่ารูปแบบนี้มีด้วยเหรอ แล้วจะไปต่อยังไง เป้าหมายหลักของผมในการแสดงงานคราวนี้อยากให้คนทั่วไปรับรู้ว่าเราเคยทำอะไรมาบ้าง แล้วกำลังทำกับใครอยู่เท่านั้นเอง

ROCKTOGRAPHER 20

อุปกรณ์ในการสร้างงานของคุณ
กล้องกับเลนส์ตัวเดียวเท่านั้นเอง ผมมองว่าใช้กล้องอะไรก็ได้พูดง่ายๆ ว่าผมหลุดไปกับอุปกรณ์ไปแล้วดีกว่า ไม่ค่อยต้องมนต์กับวัตถุเท่าไหร่ รู้สึกว่าถ้าของที่มีอยู่มันสร้างงานได้ก็โอเคแล้ว

อารมณ์ต้องมาก่อนอุปกรณ์
ใช่ครับ ถ้าพูดในแง่ของงานส่วนตัวต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เพราะผมไม่ได้คิดว่ารูปนี้มันจะอัดใหญ่ได้ไหม ชัดขนาดไหน อันนั้นว่าด้วยคอมเมอเชียล แต่งานส่วนตัวผมจะนำเสนออะไรวิธีไหนก็ได้

ROCKTOGRAPHER 9

แรงบันดาลใจในการทำงาน
ตอนแรกเริ่มไม่มี ตอนนั้นมองแค่รูปสวยอย่างเดียว เป็นเด็กที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงแต่ปัจจุบันแรงบันดาลใจมันเยอะมากๆ คุณต้องทำต่อไป คุณไม่รู้หรอกว่าตื่นขึ้นมาทุกวันจะเจออะไรบ้าง โอกาสของคุณคือวันต่อไป ถ้ามีโอกาสให้รีบคว้าไว้ ส่วนมากไอดอลของผมจะเป็นแนวคิดจากหลายๆ คนมากกว่า

วางเป้าหมายในอนาคตไว้ยังไงบ้าง
เป้าหมายในอนาคตไม่มี คืออยากทำงานพวกนี้ออกไปให้คนเห็นเรื่อยๆ แต่ไม่อยากกดดันตัวเองแล้วเหมือนตอนเด็กๆ เราตั้งเป้าหมายเอาไว้แต่พอถึงเวลากลับทำไม่ได้ด้วยปัจจัยที่ไม่ได้เกิดจากเราหรือเกิดจากเราก็ตาม เลยไม่อยากตั้งเป้า ผมทำอะไรได้ก็จะทำแค่นั้น จะไม่พูดอะไรที่มันยังไม่ถึงเวลา มาโฟกัสกับสิ่งที่ต้องทำในปัจจุบันให้ดีที่สุดก่อนดีกว่า